دوم - آنكه كسى كه چيزى در اختيار اوست بگويد آن چيز نجس است ، مثلًا همسر يا نوكر يا كلفت بگويد ، ظرف يا چيز ديگرى كه در اختيار اوست نجس مىباشد . سوم - آنكه دو مرد عادل بگويند چيزى نجس است و نيز اگر يك نفر شخص مورد اطمينان هم بگويد چيزى نجس است بايد از آن چيز اجتناب كرد . مسأله 123 - اگر به واسطه ندانستن مسأله نجس بودن و پاك بودن چيزى را نداند مثلًا نداند عرق جنب از حرام پاك است يا نه ، بايد مسأله را بپرسد ولى اگر با اينكه مسأله را مىداند چيزى را شك كند پاك است يا نه ، مثلًا شك كند آن‌چيز خون است يا نه يا نداند كه خون پشه است يا خون انسان ، پاك مىباشد . مسأله 124 - چيز نجسى كه انسان شك دارد پاك شده يا نه ، نجس است و چيز پاك را اگر شك كند نجس شده يا نه پاك است و اگر بتواند نجس بودن يا پاك بودن آن را بفهمد لازم نيست وارسى كند ولى اگر وارسى كردن زحمتى ندارد مثل اينكه بايد چشم را باز كند و يا چراغ را روشن نمايد تا معلوم شود لازم است كه وارسى نمايد . مسأله 125 - اگر بداند يكى از دو ظرف يا دو لباسى كه از هر دوى آنها استفاده مىكند نجس شده و نداند كدام است ، بايد از هر دو اجتناب كند ، ولى اگر مثلًا نمىداند لباس خودش نجس شده يا لباسى كه هيچ از آن استفاده نمىكند و مال ديگرى است ، از لباس خودش هم لازم نيست اجتناب نمايد . راه نجس شدن چيزهاى پاك مسأله 126 - اگر چيز پاك به چيز نجس برسد و هر دو يا يكى از آنها به طورى تر باشد كه ترى يكى به ديگرى برسد چيز پاك نجس مىشود و اگر ترى به قدرى كم باشد كه به ديگرى نرسد ، چيزى كه پاك بوده نجس نمىشود . مسأله 127 - اگر چيز پاكى به چيز نجس برسد و انسان شك كند كه هر دو يا يكى از آنها تر بوده يا نه ، آن چيز پاك نجس نمىشود .